تملق مضحک برای استحمار مردم

در این بخش، می‌توانید گزیده‌ای از تدریس‌های روزانه بروجردی، کاشف توحید بدون مرز، را مطالعه کرده و فایل صوتی آن را بشنوید. ایشان بیش از چهار دهه در جهت ارتقای آگاهی و زدودن خرافات از جامعه به‌طور مستمر تلاش کرده‌اند و حتی در دوران زندان و حصر خانگی نیز از تحقیق، مطالعه و تدریس بازنمانده‌اند.

– «قَالَ رَسولُ الله صَلی اللهُ عَلیهِ وَ سَلَّم: اِنَّ اللهَ اَكْرَمُ الْكُرَمَاءِ».

📗کتاب میزان الحکمه جلد ۸ صفحه ۳۶۴

استحمار یعنی طلب خر کردن، یعنی ارباب محراب و منبر تا مستراح داخل خانه‌اش هم می‌رود خسته می‌شود، خر لازم دارد سوار بشود این یک متر دو متر هم با خر برود. متوجه هستی؟

از رسول معظم و معزز: «اِنَّ اللهَ اَكْرَمُ الْكُرَمَاءِ». این دقیقاً مثل این است که کف دستت مو داشته باشد پرپشت مثل موهای سرت که دیگر نتوانی بگویی ببین کف دستم مو ندارد، دارد بیا بکَن. چقدر عجیب و غریب است! این تعریف از خدا هم اینقدر عجیب است که آدم شاخ درمی‌آورد. می‌گوید: خداجان کریم هست یعنی بخشنده. کریم ضد لئیم است. بخیل ضد سخی است، کریم ضد لئیم است. فرقش چیست؟

تفاوت بین لئیم و بخیل چیست؟ حضرات معلمین غدیری فرمودند که بخیل کسی است که از مالش به کسی نمی‌دهد، آن را سفت گرفته. لئیم چیست؟
خیلی جالب است! لئیم یعنی کسی که خودش به مردم هیچ چیزی نمی‌دهد بعد یکی دیگر که به مردم می‌دهد این لجش می‌گیرد. لئیم! حالا کریم ضدش است. خدا کریم است، اولین حرفی که در غار حرا در شناسایی و معرفی خودش به پیغمبر گفت، که دروغ بود، گفت «اقْرَأْ وَ رَبُّكَ الْاَكْرَمُ ﴿٣ علق﴾» به مردم بگو خدای شما اکرم است. اکرم بالا دست کریم است، کریم مردم دوست است، بنده‌نواز است، سفره‌دار است، جیبش با فقرا یکی است، دلش برای جامعهٔ ندار می‌سوزد، این کریم است. اکرم یعنی در بخشیدن خیلی افراط دارد.

این از آن چاخان‌های بزرگ است، یکی از انشائات دینی است در مناجات: «یَا مَنْ اَکْرَمَ مَنِ اعْتَذَرَ اِلَیْهِ الْمُسِیئُونَ» ای کسی که با یک عذرخواهی گناهکار را می‌بخشی، نه تنها او را می‌بخشی جهنم نمی‌بری بلکه به بهشت هم می‌بری، نازش هم می‌کنی. چرا؟ چون خودش می‌داند زور است به زور گناه کرده، سفره گناه را انداخته و یک نفر را هم فرستاده به نام شیطان که هُلش بدهد، بعد می‌گوید عه رفتی گناه کردی به جهنم می‌روی، این یعنی تمسخر عدل!

حالا اینجا پیغمبر چه می‌گوید؟ خدا را خیلی بالا برده، یا رسول الله جد بزرگوار فدایت بشوم اینقدر خدا را بالا می‌بری آن وقت خودش خودش را از آن بالا می‌اندازد پایین در قضاوت جامعه. می‌گوید خدا کریم نیست خدا اکرم نیست، «اِنَّ اللهَ اَكْرَمُ الْكُرَمَاءِ» یعنی حرف اول و آخر را در نوازش مردم الله می‌زند. بله! شد کاریکاتور بدون شرح، یعنی اینقدر واضح است که شرح نمی‌خواهد.

ملت ایران را چه کسی بدبخت کرده است؟ آن کسی که آنها را به دنیا آورده، آن کسی که آنها را آورده در کشور نفت‌خیز و دارای معادن طلا و گاز. خب خوب است که، بَه ناشکر هستی؟ در کنگو به دنیا می‌آمدی خوب بود؟ اگر ما در فقیرترین کشور قاره آفریقا به دنیا می‌آمدیم خوشبخت‌تر از این بودیم که اینجا به دنیا آمدیم. می‌دانی چرا؟ برای اینکه دیگر اعراب خونخوار جنایتکار طمع نمی‌کردند، می‌گفتند بابا حجاز خودمان با همه درب داغونی بهتر از این است که بیاییم به ایران حمله کنیم، ایران چه دارد؟

ولی ثروت را گذاشت زیر زمین ایران زیر پای ملت، فایده‌اش برای مردم چیست؟ هیچی، فقط دشمن زیاد شد، خودی و غریبه به جان این مردم افتادند، مالشان را بردند یک چیزی هم طلب کردند. در اجزائش نمی‌روم چون خود شما در اجزائش قرار دارید، همه شما ایرانی هستید، یا فقیر هستید یا در جوار فقر هستید.

بگذار یک طور دیگر برای شما بازش کنم، ما که به وسط میدان مین رفتیم بگذار برویم. قرآن چه می‌گوید؟ حرف تو را می‌زند؛ «اِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿۶۶ واقعه﴾». خوب دقت کن! ما با آمدنمان به دنیا داریم غرامت می‌دهیم. غرامت به چه کسی تعلق می‌گیرد؟ قتل غیر عمد، از بین بردن اعضای بدن کسی، غرامت جنگی.

خیلی قشنگ است، آلبوم ایران چقدر زیباست برای تفسیر این دین. موشک دشمن مسیحی و بمب یهودی بر سرت خورده، خانه‌ات نابود شده عزیزت مرده اثاث‌هایش از بین رفته ماشینت نابود شده، بعد کسی نیست جواب بدهد. دلمان خوش است اگر خانه‌ ما از بین رفت نفت داریم پول داریم، طلا داریم پول داریم.

یادم هست پنجاه سال قبل که صدام ایرانی‌ها را از عراق بیرون می‌کرد روی دعوایی که با حاکم ایران داشت ایرانی بدبخت را بیرون می‌کرد، هر کس را در خیابان می‌گرفتند سوار ماشین می‌کردند می‌بردند، خانه زندگی‌اش، زن و بچه‌اش، یک دفعه طرف می‌دید زنش نیامد، بچه‌اش نیامد، شوهرش نیامد. کجا؟ دم مرز اخراج به ایران. بعضی از اینهایی که با پدر قوم و خویش بودند به منزل می‌آمدند می‌گفتند ما اینقدر ثروت داریم (یعنی داشتیم تا لب مرز) که وقتی ماشین آخرین مدلمان پنچر می‌شد به نمایشگاه اتومبیل زنگ می‌زدیم که بیا این را ببر یک سالم بیاور، پنچر می‌شد! بعد این را با لباس تنش بیرون کرده بودند. اینها واقعیت است.

این تفسیرش چیست؟ «اِنَّ اللهَ اَكْرَمُ الْكُرَمَاءِ». بروم جلوتر؟ من طرفدار حکومت هستم منتقد حکومت نیستم ولی باید ثبت را با سند نشان بدهم. ایرانی سرمایه‌دار بزرگ جهان، ثروتمند، خب ثروت هیچی، برای این دو سوم کنار، کار می‌خواهد بکند که نمیرد، کار نیست. ببین دارم «اَكْرَمُ الْكُرَمَاءِ» را نشان می‌دهم، انتقاد از حکومت نیست، من تا عمر دارم مدیون این حکومت هستم به خاطر اینکه در زندان من را از خواب بیدار کرد. ثروت دارد هیچی، می‌خواهد کار کند کار نیست، کار می‌کند، با توجه به وضع اقتصاد حقوق تمسخر. یعنی سی میلیون، چهل میلیون، پنجاه میلیون، شصت میلیون، هفتاد میلیون، یک سوم این مملکت بیشتر می‌گیرند؟ آن وقت چقدر آن را باید اجاره‌خانه بدهند؟ صاحبخانه هر سال دو برابر می‌کند.

ثروت دارد کار ندارد، یا کار می‌کند پولش نمی‌رسد. ببین قوز بالا قوز، اینجا شصت تا بالا قوز! بعد قبض برقش می‌آید غوغا. عه! این را از کجا بدهد؟ ببین تفسیر «اِنَّ اللهَ اَكْرَمُ الْكُرَمَاءِ» است، سر سوزنی به این حکومت بدبین نباش. بنزین می‌خواهد بزند، می‌گوید من ماشین قراضه دارم بنزین گیرم نیآمد بزنم، من مسافرکشی می‌کنم، من اگر خودکشی نکنم خیلی خر هستم چون ماشین فرسوده است و هر چه سگ دو می‌زنم (به قول خودش) درمی‌آورم باید خرج قطعات فرسوده ماشین قراضه ایرانی کنم. حالا یک قوز اضافه شد، آن قوز چیست؟ بنزین. خیلی جالب است! یعنی بیایید تمام صفات و اسماء قشنگ خدا را در موقعیت ایران زمین تفسیر کنیم سر سوزنی آبرویی برای این الله نمی‌ماند.