سیمای مردم (اشعار)

  • در عسر و حرج، ملت ما ولوله دارد

    در میان هجمه‌های این خدا ملتی درمانده گشته از بلا از خلق مصیبت زده‌ات غافل و بی‌ ربط جان‌ها بگرفتی و برفتی پی کارت که شدی بط این همه آزارهای بی بدیل آمده از جانب جبر رذیل رأفت که نداری و ترحم چو به باد است از فضل و کرم، خالی و در اوجِ عذاب است میوه‌های فصل را زیبا نبینی هم که بی‌ مزه شده، حاصل نبین

    بیشتر بخوانید »
  • درخت کهنسال غیبت مرا دار زد

    فرو رفته در گِل نگر قایق ما که در موج دریا شده جزر و مدش به پا کعبه شد وارونه از احکام دین قبله‌گاهش چون نیامد بر همه عین‌الیقین ابواب بلا چرا به ایران آمد انکار مواعید خدا چرا به اَفعال آمد از هیاهوی زمان رنجیده‌ایم در پی شمس و قمر عطشانه‌ایم از بدی‌های زمان فرّان شدم چون که از خیرش دگر یائس شدم در

    بیشتر بخوانید »
  • دل خرسند کجا، این جگر سوخته آمد به شرر

    استراحت کی کند این خلق تو؟ تا به کی آید همه آزار تو؟ خرمی کو؟ که حرج آمده جایش به ضرر دل خرسند کجا، این جگر سوخته آمد به شرر تمام اعضای بدن، اسیر این مقادیر به امراض و به افلاس، نشان این مضامیر کشمکش‌های بشر بس دیدنی‌ست چون عواقب را تو بینی وحشتی‌ست بازار عذاب است ز این دین که تو یابی هر بار که خواه

    بیشتر بخوانید »
  • بنگر این مذهب که در ایران، قتالی می‌کند

    صبح و شامم، همه مضطرّه شده درد و غم را تو نگر، یکسره در دوره شده هی بکوبد این زمینِ بی‌ نوا را موشکت چون گسل‌ها در تحرّک آید و خشمِ رهت ➖این حملاتی که به زمین می‌شود مقدمه همان زلزله نهایی است با ریشتر ده درجه! ز حفظ این حفاظت، داده ما را وعده‌گاهی ➖همه‌اش وعده بود، هزار و چهارصد و چهل و چهار سال اس

    بیشتر بخوانید »
  • الغوث که این بمب، مرا واهمه داده

    الغوث که این بمب، مرا واهمه داده از درد سر موشکِ این عُسر و حرج، هلهله داده حیف از گُل و غنچه که روا شد به خرابی سبزی به کویر آمد و صحرا به سرابی ➖یک آن که باران را قطع کند همهٔ معادلات بشری به هم می‌ریزد. چگونه یک طراوتِ این فصل، در عزا آید که به عمق فجایع این زمان، بلا آید تهاجماتِ صنایع در این مک

    بیشتر بخوانید »
  • در مزرعهٔ ایران جز خار نمی‌روید

    ای هوار از قلدری چون این خدا جان مردم را گرفته بمب و موشک در فضا گریبان مردم گرفتی چرا؟ به آجر زدی محرمان را چرا؟ صدای گریهٔ ملت، فغان دهد تاریخ که این بساط ستم، دوزخی شده از میخ نزن بر سر ناتوان، بمب خود که از لطف تو موشکم شد به مُد هزاران هزار آمده مسلخت چه جرمی نموده وطن در رهت خدمت خلق جفا دیده

    بیشتر بخوانید »
  • از غصه و غم، رنگ برفت از رخ ملت

    آبرو می‌رود از دین، که چنین سفره بداد خون مظلوم، زمین داد و اسیرش چو بداد ➖امروز روز «یُخْرِجُون النَّاس مِنْ دِینِ الله اَفْوَاجاً» است، چون روز اول به اعتبار «قُولُوا لَا اِلَهَ اِلَّا الله تُفْلِحُوا» وارد شدند، حالا این وضعیت را می‌بینند! لحظه‌های کشورم در سوز و آه آمده بر ما نگر، چون سرنوشتی از

    بیشتر بخوانید »
  • فصل کشتار است هیهات از قضا

    فصل کشتار است هیهات از قضا دست تقدیر است افسوس از دعا ➖آن کسانی که روی شریعت مانور می‌دهند که فلانی مستجاب الدعوه است بیاید جواب بدهد دیگر، بیاید دعا کند شر دشمن از کشور کنده بشود، چرا همه آنها مرده‌اند! نه جرأت کردند نماز باران بخوانند تا سدها پر بشود و نه توانایی دارند جلوی حملات دشمن را بگیرند، ی

    بیشتر بخوانید »
  • ایران چو اسیر است به الله

    صبح و عصرم در فلج آمد پدید روز و شب، تحویل آمد در شدید این خدای هیچ و پوچ در ما جنایت می‌کند ➖مسبب اصلی کشتار، خداست. کتابش قرآن مملو است از آیات کشتن، تشویق به کشتن، ترغیب به کشتن. این خدای هیچ و پوچ در ما جنایت می‌کند روزی‌اش را بنگرید موشک نثارت می‌کند ➖این خدا آب و برق‌مان را که به روی ما بسته،

    بیشتر بخوانید »
  • همه گویند پس کی می‌رود این ابرِ شرخیز

    میوه خراب است ز بی‌ آبی ما زمین به زار است ز بدبختی ما امنیت ما به باد رفته این مذهب ما به عار گشته ناامنی ما حاصل دین است بیچارگی‌ات نماد وحی است چون طلاق آمد چو کوهی بر بشر پس بباید روح دینی در خطر مرگ است چو باران به سر ملت ایران امن است برای همگان جرم به اعیان کشتن و له کردن و آوارگی شد به ما سو

    بیشتر بخوانید »
دکمه بازگشت به بالا